De lange weg naar het noorden, Remco Campert en

granola

We gaan naar het noorden.

We rijden langs bomen, bloemenvelden, over bruggen, langs campers en auto’s waar fietsen, boten of caravans aan hangen. We rijden over het water, tussen de heuvels, langs meren, bossen en een indrukwekkende hoeveelheid windmolens en gele M-en.

Er zijn glimmende worsten op elke rustplaats in Duitsland en op een van de toiletten hangt een reclameposter voor incontinentieverband voor mannen: een foto van een mannenkruis in een wit broekje. De tekst: ‘ voor meer zekerheid in het middenveld’.

Er zijn ook even lifters. N en R. Ze willen naar Berlijn. N is jarig en vriendelijk en heeft zich net ingesmeerd met zonnebrandcrème. Bij zijn neusvleugels is het nog niet helemaal ingetrokken. Hij vertelt dat hij als kind dacht dat alle plaatsen in Duitsland Ausfahrt heetten.
R  heeft een map bij zich met liftersartwork. Boven op haar stapeltje ligt een smiley op A4-formaat; een knipoog. R heeft ook enorme ogen waarmee ze niet lijkt te knipperen. We verzinnen dat ze een glazen oog heeft. Misschien zelfs twee.

 

viaduct lucht met wolken boot molen caravan met fiets brug mannetjes caravan zonder fiets

 

We rijden Duitsland uit langs een ongelukje. Het achterste gedeelte van een vrachtwagen is los geraakt en ligt nu in de berm. Drie mannen in veiligheidsvesten ruimen op: dozen vol tuinbonen en aardbeien, verder geen gewonden.

De batterij van mijn camera is leeg, maar mijn telefoon en mijn ogen doen het nog.

Voorbij de Ausfahrtborden liggen gouden graanvelden, met netten beklede rotsen, een gerimpeld meer waar de zon langzaam naartoe zakt, elektriciteitsmasten als aan elkaar verbonden sculpturen met daarachter de lucht die blauw, blauwer, blauw-roze, donkerblauw-met-roze kleurt alsof het licht door een technicus met verstand van zaken en gevoel voor drama bediend wordt.

De borden die aangeven hoe ver we van een rustplaats verwijderd zijn, lijken verkooppunten voor kerstbomen aan te duiden, het bord dat aangeeft dat de weg zich gaat splitsen lijkt op een snor en er zijn veel borden die waarschuwen voor elanden, maar we zien er geen. Bedrog. Valse hoop. Jammer.

Het wordt laat.  De gouden graanvelden zien er in het donker uit als besneeuwde weilanden.

We luisteren naar de stem van Jan Wolkers die zich boos maakt over Colijn, het kolonialisme en de hypocrisie van de gereformeerden. We luisteren naar de stem van Remco Campert die de eerste hoofdstukken van Het leven is verrukkulluk voorleest.

Het wordt nog later. We rijden door het duister, zetten de radio aan, begrijpen niet wat de DJ zegt, maar ze draait Abba en dat is nu even goed genoeg. We zingen mee.

Dan, eindelijk: licht, hoogbouw, nog meer licht, dronken mannen op straat, meisjes op de fiets: de stad.

Het is te laat om aan te bellen en het spijt ons, maar we hebben goede dingen bij ons. LP’s, bier en zelfgemaakte granola.  En morgen valt er ook met ons te praten.

(Liedje.)

 

Granola

  • zes eetlepels gesmolten kokosolie (met geur)
  • twee eetlepels ‘extra vergine’ olijfolie
  • 5 eetlepels honing
  • 1,5 theelepel vanille-extract
  • 4 eetlepels kokosbloesemsuiker of bruine rietsuiker
  • 1/4 theelepel zout
  • 250 gram havervlokken
  • 1 volle eetlepel kaneelpoeder
  • 1 volle eetlepel gemalen kardemom
  • 8 eetlepels zaden en pitten (ik had pompoenpitten en zonnebloempitten)
  • 6 eetlepels noten (ik had amandelen, hazelnoten en walnoten)
  • 5 eetlepels kokoschips
  • 5 eetlepels rozijnen en/of krenten

 

Verwarm de oven voor op 160 graden.

Meng in een kom de havervlokken, noten, zaden en pitten met het zout, de kaneel en de kardemom.

Meng in een kom de suiker, kokosolie, olijfolie, honing en het vanille-extract. Als dit moeilijk gaat kun je het mengsel au bain marie of even in de magnetron verwarmen zodat alles vloeibaar wordt. (Maar laat het mengsel niet koken!)

Meng het droge mengsel met het vloeibare mengsel.

Bekleed een bakplaat met bakpapier.

Stort de granola op het bakpapier en gebruik een lepel of een spatel om er een soort platte koek van te maken. Zo:
granola

Bak de granola in de voorverwarmde oven. Keer de granola na zo’n 15 minuten om.

Bak de granola dan weer 15 minuten.

Het ziet er dan al wat bruiner uit. Zo:

granola

Als je een wat donkerder granola wilt, kun je het nu nog even bakken, maar blijf er bij. In sommige ovens kan het nu heel hard gaan. Laat het niet aanbranden.

Haal de granola uit de oven.

Als de granola afgekoeld is kun je met je handen de ‘koek’ in kleinere stukken breken. Je hoeft er niet je best voor te doen, het zal best makkelijk gaan. Voeg dan ook de krenten en/ of rozijnen en de kokoschips toe en schep alles door elkaar.

Rijd dan naar het noorden en geef de granola weg. Of eet de granola zelf op. Bijvoorbeeld met yoghurt en frambozen en/of aardbeien en/of bosbessen en/of rode bessen etc. Of alleen met yoghurt. Zo:
granola in kom

 

 

Comments are closed.