De schoolslag en

gebaken rijst met gedroogde garnalen en tempeh
gebakken rijst (nasi) met paksoy, tempeh, gedroogde garnalen en rode rijst

Er zijn zes banen in het zwembad waar ik kom. Baan één is voor mensen die echt kunnen zwemmen. Dit zijn dikwijls jonge jongens (en soms een enkel meisje) met gespierde ruggen en soepele lijven. Ze bewegen zo vanzelfsprekend en snel door het water dat het soms lijkt alsof ze vinnen hebben. En kieuwen. Je ziet ze zelden naar adem happen.  Mensen in baan één zijn voorbereid en zien eruit alsof ze weten wat ze doen. Ze dragen speedos, neusknijpers, zwembrillen en mutsen. En ze beheersen meerdere zwemslagen. De goden.

Baan vijf en zes zijn voor beppende mutsen en andere trage types die alleen de schoolslag kunnen. Daar zwem ik. Soms doet iemand in baan vijf-zes een poging tot een andere zwemslag. Dit eindigt meestal met gespartel, water slikken en ademhappen. Dat is mij natuurlijk nooit overkomen.

De scheiding tussen baan vijf en zes is opgeheven, waardoor er een brede baan is ontstaan. Dit is niet omdat de mensen in baan vijf-zes groter in omvang zijn. Dat zijn ze vaak wel, maar dat is niet de reden. De reden is gezelligheid. In baan vijf-zes mag er namelijk naast elkaar worden gezwommen. Om dit ‘in goede banen te leiden’ is het wel belangrijk dat iedereen zich aan twee regels houdt: zwem tegen de klok in en zwem zoveel mogelijk rechts tegen de rand van het zwembad of de scheiding met baan vier aan. De derde, ongeschreven regel: houd het in hemelsnaam bij een schoolslag. Bij de ingang van het zwembad is er een poster opgehangen waarop de eerste twee regels duidelijk te lezen zijn, maar er zijn altijd mensen die die instructies niet volgen. Dat zijn, zonder uitzondering, altijd mensen die in baan vijf-zes zwemmen. Al-tijd.

Vandaag was ik getuige van twee botsingen. De ergste betrof een meisje dat met haar bril (geen zwembril) op zwom. Je zou dus denken dat ze de instructie-poster ook had gezien, maar neen. Het meisje deed tegen het verkeer in een rugcrawl en botste tegen een ander meisje dat weliswaar in de juiste richting aan het zwemmen was, maar halverwege had besloten ook een rugcrawl te gaan doen en daardoor het meisje met de bril niet zag aankomen. Het zag er niet goed uit. De botsing niet, maar die rugcrawls al helemaal niet.

Vandaag bevonden zich ook twee corpulente  mannen aan de ondiepste zijde van baan vijf-zes. Een blonde meneer en een kale meneer met een bijzonder harige rug. Ik vermoed dat ze eerder nog wel naast elkaar hadden gezwommen, maar tegen de tijd dat ik er was, stonden ze vooral met elkaar te praten. Ik ving flarden op die een behoorlijk zwaar gesprek deden vermoeden. Een combinatie van vreselijke actualiteiten en meer persoonlijke, existentiële vraagstukken.

Het eerste wat ik opving was een vraag: ‘Waarom zou je de planeet vernietigen in de naam der vooruitgang?” De ander schudde zijn hoofd om te communiceren dat het inderdaad onbegrijpelijk was, maar hij gaf geen antwoord.

Later ving ik flarden op over terreur. Weer later leek het even over een conflict op de werkvloer te gaan, maar de ernstige blik van de man met de harige rug, suggereerde iets veel groters. Dit raakte de kern van zijn existentiële twijfel.  Ik zwom verder. Soms is het beter niet alles mee te krijgen.

Na een half uur heen en weer zwemmen waren de mannen nog steeds in gesprek, maar de blonde man leek nu een conclusie te trekken. “Je hersenen nemen afstand van de werkelijkheid als het teveel wordt. Om te voorkomen dat je helemaal (beweegt met zijn wijsvinger tussen boven-en onderlip, terwijl hij een hoge toon aanhoudt) wordt.”

Weer waren de mannen het eens. Omdat hij daarmee alles verklaard had, bewoog de blonde meneer zich naar baan vier waar hij een vermoedelijk zelfverzonnen zwemslag inzette die net een fractie van een seconde sneller was dan de gemiddelde schoolslag in baan vijf-zes. Het zag er niet uit.

Iedereen weet dat gebakken rijst de beste manier is om van een existentiële crisis af te komen restjes op te maken. Ik had last van Weltschmerz rode rijst, gedroogde garnalen, peen, rode ui, paksoi en tempeh. Het is niet erg als je ook Weltschmerz geen rode rijst hebt.

(Luister.)

Gebakken rijst met paksoi, peen, gedroogde garnalen en tempeh

  • circa 250 gram gekookte, afgekoelde rode rijst (Zilvervliesrijst of witte rijst kan prima. Rijst van een dag ervoor werkt hiervoor wel het beste.)
  • 200 gram peen
  • 1 paksoi (van een gram of 200)
  • 2 rode uien
  • 4 eetlepels gedroogde garnalen (gewassen, geweekt en fijngehakt)
  • 200 gram tempeh
  • 1/4 theelepel fijngesneden Madame Jeanette peper (of andere hete peper)
  • 1,5 eetlepel oestersaus (of meer, naar smaak)
  • 2 eetlepels vissaus (of meer, naar smaak)
  • een handje in reepjes gesneden basilicum
  • in ringen gesneden bosui voor erbij
  • neutrale olie om in te bakken (ik gebruikte rijstolie)
  • optioneel: zout, gemalen witte peper en limoen (naar smaak)

Was en week de gedroogde garnalen.

Maak de peen, de uien, de paksoi en de bosui schoon.

Hak de peen en de uien in blokjes.

Hak de paksoi in stukken.

paksoy peen gedroogde garnalen ui madame jeanette peper

Snijd de bosui in ringen.

Snijd de tempeh in plakken, bestrooi met zout en peper.

Bak de tempeh in wat olie tot deze een mooie kleur heeft. Leg de tempeh op wat keukenpapier. (Dit neemt eventueel vet-overschot op.)

Snijd de tempeh in blokjes.

rode rijst en tempeh

Bak in wat olie (het liefst in een loeihete wok en anders in je fijnste pan) een ui, de peen en het witte gedeelte van de paksoi. Het groene gedeelte is snel gaar. Bak dit daarom pas mee als de rest van de groenten al bijna gaar zijn. (Ook belangrijk: zorg dat de pan echt heet is. Je wilt voorkomen dat de groenten een vochtige massa worden. En bak de groenten niet te lang. Een bite is lekker.)

Haal de groenten uit de pan en leg even op een bord. Doe een beetje olie in de hete pan en bak hierin de (Madame Jeanette) peper, de resterende ui en de gedroogde garnalen. Voeg de rijst toe en breng op smaak met witte peper, vissaus en oestersaus. Schep alles goed om. Proef tussendoor of je meer peper, vissaus of oestersaus wilt.

Voeg tot slot de gebakken groenten en het grootste gedeelte van de tempehblokjes toe en schep om zodat alles warm wordt.

Haal van het vuur en schep de fijngesneden basilicum door het geheel.

Serveer direct met de in ringen gesneden bosui en de resterende tempehblokjes.

gebakken rijst met peen, ui, paksoy, tempeh en gedroogde garnalen gebakken rijst met tempeh en gedroogde garnalen

 

Comments are closed.