Het meisje dat niet durfde, Drew, de hitte, aardbeien en

ricotta pancakes

Ik had grootse plannen gisteren waar ik verder niet op in zal gaan, want ze zijn niet uitgevoerd, die plannen. Er is veel niet gebeurd. Wat er wel gebeurde is dat ik gisteravond langs een film met Drew Barrymore en Adam Sandler zapte. Ik zapte helemaal niet langs, trouwens. Ik zapte erin tijdens een exposé en ik bleef hangen tot het einde. Toen ik erbij kwam vertelde een mevrouw met lieve ogen net aan Adams personage wat er mis was met Lucy (Drew). Ze had na een ongeluk hersenschade opgelopen waardoor ze zich (elke dag opnieuw) niet kon herinneren wat de vorige dag gebeurd was. Ik gaf definitief mijn plannen op en zakte kritiekloos weg in die film. Het was heerlijk en ik moest aan dit artikel denken. Ik raad ze aan. De film en het artikel.

Vandaag dacht ik dat ik zou flauwvallen van de hitte. Ook dat is niet gebeurd. Ik heb wel nieuwe dingen gedacht. Belangrijke dingen. Bijvoorbeeld: op hete, windstille dagen is fietsen aangenamer dan wandelen. Fietsen creëert een briesje. Een briesje helpt om niet flauw te vallen van de hitte. Het is daarbij wel belangrijk om niet te lang en niet te hard te fietsen. Je zou denken dat dat een kwestie van gezond verstand is. Dat is ook zo. Toch leek dat van het briesje op de fiets op een gloednieuwe gedachte. Misschien had ik een zonnesteek.
Nog een voorbeeld: aardbeien zijn geweldig. Dat wist ik vorig jaar ook al. Toch lijkt ook dit een gloednieuwe gedachte als ik op een hete zomerdag een koele aardbei in mijn mond stop.

Aan het begin van de zomer toen het nog niet te heet was om te wandelen, liep ik over een bruggetje toen een groep pubermeisjes het water uit rende. Ze sprongen met veel kabaal en gegiechel weer het water in. Vanaf het bruggetje. 1, 2, 3. Het laatste meisje durfde niet. Haar vriendinnetjes probeerden haar te overtuigen dat het leuk was, er werd stevig op haar ingepraat, ze werd aangemoedigd, toegejuicht; niets hielp. Ze klampte zich vast aan de brug, ging maar niet. Toevallige passanten keken toe, de vriendinnetjes in het water begonnen al watertrappelend hun geduld te verliezen, ze wilden verder, ze wilden zwemmen, het meisje moest zich niet zo aanstellen, kom kom.

Ik wilde tegen het meisje zeggen dat het water alleen maar kouder zou voelen als ze langer zou wachten. ‘ Spring voor je lichaam weer droog is! Ik weet dit uit ervaring!’ Ik riep het niet. In plaats daarvan maakte ik een foto. Vlak voordat ze sprong. Ze liet een vrolijk soort oerkreet bij haar sprong. Het was schitterend. Ontroerend ook. Ik had voor haar moeten klappen.

aardbeienpaardebloemmeisje dat niet durfdeGroen

 

Ik heb nagedacht over ontroering en wat datgene wat ontroert zegt over de ontroerde persoon.

Het voordeel van aardbeien en ricotta pancakes is dat je ze makkelijker met iemand kunt delen dan een overpeinzing over geraaktheid. Dat komt omdat de pancakes concreet zijn. Ze zijn ook aangenaam om in je mond te stoppen. Dat kan niet met gedachtes. De logische conclusie is daarom dat een ricotta pancake in alle opzichten superieur is aan een gedachte. Heus.

(Luister hiernaar. Of download hier.)

 

pancakes met stroop

 

Ricotta pancakes

  • 100 gram bloem
  • 1,5 eetlepel bakpoeder (afgestreken)
  • snufje zout
  • ½ theelepel vanille extract
  • 200 gram ricotta
  • 2 eieren (eidooier en eiwit gescheiden. Dat doe je zo.)
  • 150 melk
  • de schil van 1 (biologische) citroen
  • 2 eetlepels kokosolie (Niet geurloos. Waarom geurloos? Geur is fijn!)
  • aardbeien en maple syrup voor erbij

 

Klop de eiwitten tot ze goed schuimen.

Meng het zout, de bloem en de bakpoeder in een kom.

Meng in een andere kom de ricotta, de eigelen, het vanille-extract en de citroenschil.

Schep heel voorzichtig het droge mengsel door het natte mengsel. ( Absoluut niet kloppen! Ook niet enthousiast roeren. Tenzij je in plaats van een luchtige pancake een stugge koek wilt, natuurlijk.)

Vouw dan met een spatel nog voorzichtiger de tot schuim opgeklopte eiwitten door het beslag. Ook hier geldt: niet roeren. Niet kloppen. Voorzichtig. Het beslag hoort best dik en luchtig te zijn nu. Zo:

beslag

Verhit een beetje van de kokosolie in een pan en bak op niet al te hoog vuur de pancakes aan beide kanten tot ze gaar zijn en een mooie goudgele kleur hebben. Waarschijnlijk is een minuut per kant genoeg.

in de pan

Serveer met aardbeien en maple syrup.

 

Comments are closed.