Jimi, meisjes en

superheftige chocoladecakejes

Ik keek eindelijk, na twee jaar uitstel, een heel seizoen Girls. Dat is een serie. Over meisjes.
Ik weet niet of ik een tweede seizoen trek, maar seizoen 1 was navelstaarderig en leuk, ontroerend en vermoeiend, deprimerend, vervelend en soms grappig. En een tikkeltje walgelijk. Een liedje in een van de afleveringen trok me zo’n vijftien jaar terug de tijd in en ik was vervolgens een paar uur kwijt aan nostalgisch associatief luisteren naar “het geluid van toen”. Geweldige tijdverspilling. Ik raad het iedereen aan.

Dit is het eerste liedje dat ik ook uit het internet trok over een instabiele inbelverbinding. Het duurde heel erg lang eer het liedje binnen was. Dat was een jaar of vijftien geleden. Ik was jong en op de plek waar ik opgroeide bestond er geen Stichting Brein, laat staan campagnes over hoe illegaal downloaden even erg is als stelen van hoogbejaarde vrouwtjes. Mijn tweede Jimi-download was Purple Haze. Dat was meer wat ik zocht. Als Jimi toen had geleefd was ik misschien verliefd op hem geworden op die vage, koortsige, semi-platonische manier zoals pubermeisjes verliefd kunnen worden op getroebleerde jongens met gitaren. Op voorwaarde dat hij zich zou wassen. (Zeker weten doe ik het niet, want aan videobeelden kun je niet ruiken, maar ik heb altijd de indruk gehad dat Woodstock stonk.)

Dan deze cakejes. Het zijn kleine Jimi’s. Ik had er twee achter elkaar op en mijn hoofd ontplofte zowat van de diepe, donkere smaak of, waarschijnlijker: van de cafe├»ne, want er zit een absurde hoeveelheid pure chocolade in deze cakejes. Weinig mensen weten dit, maar Jimi had daar ook last van. Er zat een absurde hoeveelheid pure chocolade in de man. Een te zware last om te dragen.

Er zijn twee opties: je bakt de cakejes ongeveer 8 minuten zodat er nog chocolade uitloopt. Dat heb ik gedaan en het was prachtig. Je kunt ze ook iets langer bakken. Een minuut of tien. Dat heb ik ook gedaan en dat heeft mijn voorkeur. De chocolade loopt er dan niet uit, maar er gebeurt in het midden van de cakejes wel iets schitterends. Dat kun je een beetje op de foto zien. Stop daar een stukje van in je mond om je hoofd aan het werk te zetten. Je brein zal proberen te duiden wat er in je mond zit. Is het een droom? Is het een brownie? Is het pudding? Is het cake? Is het gesmolten chocolade? Wat is die vaaglijk rokerige smaak daar ver achterin? Misschien nog een stukje om het te snappen? Wellicht snap ik het beter als ik dit stukje een beetje van het langzaam smeltende vanille- ijs laat opnemen voordat ik het proef? Twee cakejes later zal je brein het nog steeds niet weten. Zeg dan quasi-wijs: ” Zoals voor meer dingen geldt ook hier: ik hoef het niet te begrijpen om ervan te genieten.” Knipoog daar veelbetekenend bij. Dat is leuk.

De cakejes zijn hier te bewonderen met bramencoulis en ijs en dat is mooi, maar ik stelde me ook voor hoe het zou zijn om hier een saus bij te maken die het midden houdt tussen karamel en fudge. Een soort ‘dulce de leche’. Of ‘manjar’, want er moet wel een beetje vanille bij. En misschien wat kokos, want kokos is fantastisch. Dat komt nog. Mogelijk deze winter nog. Ik krijg het er nu al warm van. Een beetje maar. Niets ernstigs. Geen koorts.

(Luister.)

Superheftige pure chocoladecakejes

      • 350 gram pure chocolade (70%)
      • 50 gram tarwebloem
      • 1/2 theelepel bakpoeder
      • 1 theelepel kardemom
      • een snufje gerookt zeezout (gewoon zout kan ook)
      • 125 gram kristalsuiker
      • 50 gram boter (zacht)
      • 4 eieren
      • 1 theelepel┬á vanille-extract

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Hak de chocolade in stukken.
chocolade

Verwarm de chocolade au bain marie tot alles gesmolten is en laat dan even afkoelen.
smeltende chocolade gesmolten chocolade

Meng in kom bloem, bakpoeder, kardemom en zout.

Klop in een andere kom de eieren met het vanille-extract.
eieren

Klop in weer een andere kom de boter en suiker tot alles goed gemengd is.
boter en suiker

Voeg de geklopte eieren toe aan het boter-suiker-mengsel en meng met een handmixer tot het glad is.

Vouw het bloem-kardemom-zout-mengsel door het boter-suiker-eieren-mengsel. Kloppen is niet nodig. Rustig vouwen.

Vouw dan de gesmolten chocolade door het beslag tot alles goed gemengd is. Ook hier is kloppen niet nodig.
beslag

Bekleed een muffinvorm met papieren muffincupjes, en schep hierin het beslag. (Ik heb nog een bakspray gebruikt om de cupjes lichtjes mee in te vetten.)
klaar voor oven

Bak 7 tot 10 minuten, afhankelijk van hoe vloeibaar je het midden wilt.

Haal de cakejes uit de cups en serveer direct. Bijvoorbeeld met wat kokos of coulis of ijs of slagroom. Of alles bij elkaar.

 

Comments are closed.