Ochtendtelevisie en

mijn Thaise kippensoep

Het ergste aan ziek thuis zijn is ochtendtelevisie. En pijn. Pijn is ook vervelend. En koorts. En hoesten. Dat is ook niet leuk, maar ochtendtelevisie, dat is het ergste. Vooral doordeweeks als je de dag daarvoor ook ziek op de bank hebt gelegen. Dan heb je namelijk al gezien wat er de dag erna herhaald gaat worden en de rest van wat er te zien is wilde je om te beginnen al niet zien, maar dat is precies wat er overblijft om naar te kijken als je niet nog een keer wilt zien wat je gisteren al gezien had. Snap je? #echtleed

Eigenlijk is het allerergste dat ik niet iets anders ging doen. Natuurlijk, ik was ziek, zwak en slaperig, maar ik had ook een film kunnen kijken, naar de radio kunnen luisteren of een boek kunnen lezen. Ik had een brief kunnen schrijven naar een vriend die een flauw grapje over een loopneus kan waarderen. (De neus zou in het grapje ook daadwerkelijk lopen, want die vriend houdt van grappen waarin dingen letterlijk worden genomen. Hij beloont ze doorgaans met een droge doch oprechte gniffel. Het klinkt dan een beetje alsof hij stikt.) Maar neen, niets van dit alles. Niet ik. Ik liet me het zwarte gat van herhalingen en vreselijke televisie in trekken.

Veel te laat voelde ik in een helder moment (waarschijnlijk omdat mijn griepdrankje begon uit te werken) een harde ondergrond onder mijn voeten. Dit was niet de vloer in mijn woonkamer, maar wat de Amerikanen ‘rock bottom’ noemen. Het gebeurde terwijl ik oude, elkaar opvolgende afleveringen van ‘Echte Gooische meisjes’ keek terwijl ik, tussen het hoesten door, zout dropje na zout dropje in mijn mond stopte. (Geen idee waar die dropjes terecht kwamen, maar dat kwam natuurlijk omdat ik zo diep in het zwarte gat zat.)

Gelukkig bestaat uitzending gemist. En Omroep Max. En dit.

Ik zag Nico de Haan, die ik verder nergens van ken en Hans Dorrestijn in een hippige camper op Texel rijden en vogelen en ik voelde hoop. Ik wilde snel herstellen zodat ik vogelaar kon worden. Al is het maar om dit boek te kunnen kopen en uiteindelijk terloops allerlei vogelnamen in zinnen te kunnen gebruiken. Zoals Hans dat doet. Hans ‘ verlangt naar de eidereend’. Ik snap dat.

Kijk de aflevering met Hans en Nico op Texel
en wel hierom:

– Zodat je iemand kunt vertellen dat bergeenden in Nederland graag in heuvels en duinen broeden.
– Zodat je Hans en Nico naast elkaar op hun buik liggend kunt zien wachten op de komst van een graafwesp of graafbijtje.
– Vogel-namedropping. Kokmeeuwen, visdiefjes, scholeksters, kluten en de kneu. (De kneu!)
– Om de mannen onderweg gekochte aardappelen te zien poffen en om Hans die Nico uitlegt dat het een Doré aardappel is, maar vooral om Hans te horen zeggen dat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog aardappelschillen had gegeten en sindsdien niet anders wilde.
-Om hoe Nico maar praat en Hans vooral ‘ja’ zegt of andere korte antwoorden geeft. Tot zijn binnenwereld naar buiten komt ergens in een weide achter zijn typemachine.
-Die beelden van Hans Dorrestijn met zijn typemachine. Op de voice-over zijn stem die over het geluid van een typemachine vertelt over zijn voorkeur voor kleine vogels. De laatste zin die hij uitspreekt is mooi omdat het waar klinkt. Of omgekeerd.

Verder maakte ik soep. Mijn Thaise kippensoep. Ik zeg erbij dat het mijn Thaise kippensoep is om niet de schijn te wekken dat dit de reuze-traditionele versie van mijn oma is. Mijn oma maakte nooit Tom Kha Gai. Ik wel, want er zit kokos(melk) in. Ik gooi ook taugé in deze soep in plaats van paddenstoelen. Dat zou de Thaise oma die alle traditionele recepten bewaakt niet goedkeuren.

Mijn oma was overigens niet Thais. Ze perste wel zelf kokosmelk uit kokosnoten. Daar gaan we het nog wel een keer over hebben.

(En dit liedje sluit af.)

 

Mijn Thaise kippensoep (Tom Kha Gai)

    • twee kippenbouten (vel verwijderen*)
    • 1 theelepel kokosolie
    • 5 limoenblaadjes (vers of diepvries)
    • 2 of 3 stengels citroengras (schoongemaakt en gekneusd)
    • 1 stuk Laos* (galangal) ter grootte van een duim (schoongemaakt en in schijven gesneden)
    • 1 rode ui (gepeld en in twee grote stukken gesneden)
    • 1 blokje kippenbouillon
    • 1 rode peper (in ringen gesneden, verwijder zaadlijsten als je niet van heet houdt)
    • 1 bosje koriander
    • 1 blik kokosmelk (400 ml)
    • 1 limoen
    • vissaus naar smaak (begin met twee eetlepels en proef)
    • snufje palmsuiker
    • 150 gram taugé
    • in ringen gesneden bosui
    • nam prik pao (een soort chilijam) naar smaak (begin met een kwart theelepel en proef)
    • gekookte pandanrijst (voor erbij)

* Verwijder vel betekent niet: gooi vel weg. Eerder: kruid vel met zout en peper en bak in een droge pan tot het knapperig is en snack ermee. Dit is niet gezond.

* Kun je geen Laos vinden? Gebruik dan gember. Smaakt het precies hetzelfde? Natuurlijk niet. Wel lekker? Jazeker.

 

Verwarm in een soeppan de kokosolie en voeg ui, kip, limoenblaadjes, citroengras en laos (of gember) toe. Bak dit alles even tot het lekker ruikt.

Voeg 1 liter water toe zodat de kip helemaal bedekt is met water.

Breng aan de kook en zet het vuur dan op de laagste stand en laat een uur tot anderhalf uur zachtjes koken.

Voeg het bouillonblokje toe en roer goed tot het opgelost is.

Verwijder de kippenbouten, ui, limoenblaadjes laos of gember en citroengras.

Verwijder het vlees van de botten en voeg het vlees weer toe aan de soep.

Giet de kokosmelk bij de soep. Zorg dat het vuur zacht staat. De soep mag nu niet meer koken.

Breng de soep op smaak met de palmsuiker, de nam prik pao en de vissaus. Begin met twee eetlepels vissaus, proef en voeg eventueel meer toe. Begin ook met een kwart theelepel en voeg naar smaak meer toe.

(Dit is het punt in het verhaal waarop je kunt besluiten om de soep helemaal te laten afkoelen om wat vet van de bovenkant te verwijderen. Ik heb dat niet gedaan, want ik vind dat vet lekker.)

Voeg de taugé toe en laat even zachtjes meekoken. De taugé moet knapperig blijven, dus niet te lang meekoken.

Serveer met koriander, bosui en de rode peper met een partje limoen om er vlak voor het eten op te knijpen.

Eet de soep met pandanrijst.

Comments are closed.