Overwinteren en een

Bacon fried green tomato avocado sandwich
bfgtaIk ben op vakantie geweest. Lang. Ver weg ook. Ik deed daar alle dingen die hier niet konden.
Ik zwom elke ochtend en avond banen in de onmogelijk blauwe zee. Ik hielp in de keuken van een meer dan honderd jaar oud huis bij het maken van liters kokosmelk van vers gekraakte kokosnoten. Ik keek toe hoe een octopus in de zee gespoeld werd alvorens aan land gestoofd te worden. Ik at geweldig zoete watermeloenen, romige papaja’s, nog romiger avocado’s, mooie, vreemde bonen, zoete maïs, prachtige cassaves, pompoenen, kousenband, geitenvlees, schelpdieren en verse vis van vissers die met niets dan rollen nylondraad, haakjes, aas en geduld hun vis vingen. Ik at ook, voor het eerst en aarzelend omdat ik niet wist of ik de pitjes ook moest eten, een net geplukte guave. Het was prachtig.

Inmiddels ben ik weer hier. Het is een graad of 20 kouder, maar de krokusjes en kersenbloesem kondigen betere tijden aan. Mijn afwezigheid heeft uiteraard niets veranderd aan de plek waar ik was. Het is er nog steeds elke dag een graad of dertig, de zon schijnt zonder aarzeling, alles is groen of staat in bloei, er hangen hier en daar granaatappels aan bomen, de palmen zijn zwaar van de kokosnoten, de kokosnoten zijn vol met zoet water en het vruchtvlees smaakt er beter dan de oude dingen die hier in de exotische hoek van de supermarkt liggen. Ik weet niet of het troostend of deprimerend is om daaraan terug te denken. Misschien is dat heimwee. 40% troost, 50% treurnis, 10% vaag, trekkend gevoel dat zich lastig onder woorden laat brengen.

Dit broodje maakte ik tijdens de vakantie. Op een warme, zonnige dag. De groene tomaten kocht ik van een lieve vrouw met een donkere snor bij een openluchtmarkt. Die markt was een verfrissend met echtheid doordrenkte plek. Geen ironie, geen styling, geen ‘food concepten’, geen ‘foodies’ en geen aankleding anders dan plastic tafellakens op de plastic tafels. Wel mensen die groenten verbouwden of dieren slachtten. Alles zelf, alles kleinschalig. En mensen die kookten. En mensen die aten.

Tegenover de vrouw met de donkere snor en de groene tomaten stond een man een enorme pan bloed te koken. Het was 8 uur ‘s morgens. De bezoekers van de markt aten gebakken vis, (ingewanden)soep, rijst met gestoofd vlees of gebakken bloed met hete pepers en versgebakken brood. Niemand keek hier van op. Ik ook niet. Ik voelde juist hoe vreemd de winter, de kou en al het grijs dat ik achter had gelaten me eigenlijk waren.

(Luister.)

 

Bacon Fried Green Tomato Avocado (Broodje)

    • 4 eetlepels maïsmeel
    • 4 eetlepels bloem
    • 4 eetlepels Panko broodkruim
    • flink wat zwarte peper
    • paprikapoeder (naar smaak, maar niet te zuinig)
    • cayennepeper of chipotle (naar smaak)
    • zout (naar smaak)
    • 2 eieren
    • 2 groene tomaten
    • olie
    • avocado
    • mayonaise
    • bacon
    • brood

Kluts de eieren.

Meng zout, peper, paprikapoeder, cayennepeper/ chipotle peper, broodkruim, maïsmeel en bloem.

Snijd de tomaten in schijven. Zo:


Haal de schijven tomaat door de geklutste eieren en dan door het droge mengsel. Zorg ervoor dat de hele tomaat goed bedekt is met het mengsel. Druk het desnoods wat aan op de tomaat.

Rooster het brood lichtjes.

Bak de bacon en laat uitlekken op wat keukenpapier.

Verwarm wat olie en bak hierin de gepaneerde schijven tomaat aan beide zijden tot ze goudbruin zijn. Zo:

Bestrooi de gebakken tomaat met een beetje zout naar smaak.

Snijd wat plakken uit een avocado.

Besmeer het brood met mayonaise. Stapel brood, bacon, avocado en gebakken tomaat op het brood. Knip er eventueel wat bieslook op. Sluit af met brood.

Comments are closed.