Veel plannen en

volkoren spaghetti met geitenkaas, gegrilde courgette, basilicum en citroen

Ik had de afgelopen week weer thuis onder een deken moeten liggen snotteren, maar er zijn op werk nieuwe richtlijnen voor het tegengaan van verzuim en niemand durft zich nog ziek te melden. Het resultaat: zieke mensen die naar werk komen en anderen besmetten die op hun beurt ook weer komen werken en weer anderen besmetten wat al bij al resulteert in een cirkel van snot en ellende, maar ook: minder verzuim. Werkgever wint. En dat allitereert ook nog, dus feitelijk wint iedereen.

Toen was het weekend en o, o, o wat had ik plannen voor het weekend.

Ik had een monsterlijke plant cadeau gekregen die de helft van de kamer waarin hij stond in beslag nam. Ik zou naar een tuincentrum gaan om potten te kopen om de monsterplant in twee of drie minder monsterachtige planten te verdelen. En ik ging iemand heel blij maken met een van die monsterbabyplanten.

Tijdens de Nacht van de poëzie kocht ik een stapel literaire tijdschriften. Die zou ik gaan lezen.

Ik was ook uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje. Daar zou ik heen gaan. En ik zou een passend en leuk cadeau voor de jarige meenemen.

Tijdens de Nacht van de poëzie werd ik ook uitgenodigd voor een avond met voordrachten en performances. Daar zou ik ook heen gaan. En als ik dan toch ging, zou ik ook zelfgemaakte granola bezorgen bij een leuk persoon en ik zou met die persoon misschien iets drinken en daarna zou ik een paar uur dwalen in het museum en Vietnamees eten voordat ik uiteindelijk naar de voordracht-en-performances-avond zou gaan. Superleuk.

Verder zou ik ook fietsen naar een groene plek. En ik zou een lange wandeling maken.

Had ik teveel plannen? Misschien. Heb ik iets van het bovenstaande gedaan? Nee. Is dat erg? Oorlog is erg. En uitsluitend zelfwaarde halen uit druk zijn. Dat vind ik ook erg. (Wel minder erg dan oorlog, maar toch: ook erg.)

Volkorenpasta met geitenkaas en gegrilde courgette koken en eten vind ik niet erg. De courgettes in dit gerecht komen uit een biodynamische tuin in een bos nabij de stad. Dat vind ik ook niet erg.  Ik kocht daar ook een kleine romanesco die ik grilde en naast dit gerecht at. Helemaal niet erg.

(Luister.)

Volkoren spaghetti met gegrilde courgette en geitenkaas

    • (minstens) 200 gram courgette
    • 200 gram volkoren pasta
    • circa 100 gram zachte geitenkaas
    • 1 grote sjalot
    • 1 teentje knoflook
    • ca. 100 ml droge witte wijn
    • de schil van 1 citroen
    • een bos basilicum
    • 1 klontje roomboter (optioneel)
    • olijfolie
    • zwarte peper, zout en citroensap naar smaak
    • rode chilivlokken
    • geraspte parmezaanse kaas (ook naar smaak)

Snijd de courgette in plakken en besprenkel met zout en peper.

Smeer een grillpan in met olijfolie en rooster hierin de courgetteplakken.

Hak sjalot en knoflook fijn.

Snijd de basilicum in dunne reepjes.

Breng water met zout aan de kook in een grote pan en kook daarin de pasta volgens de instructies op de verpakking.

Verwarm een beetje olijfolie in een pan en bak hierin de sjalot en knoflook tot de sjalot glazig is. Blus dan het geheel af met de witte wijn en laat het geheel even koken zodat de alcohol verdampt.

Giet de pasta af als deze gaar is, maar bewaar 200 a 300 ml kookvocht. Schep de pasta door het sjalot-knoflook-wijn mengsel.

Breek de kaas in stukken. Voeg de stukjes kaas toe aan de pasta samen met wat kookvocht en eventueel het klontje boter. Begin met 50 ml kookvocht en voeg zo nodig meer toe tot er een romige saus ontstaat.

Voeg ook de citroenrasp en flink wat basilicum toe.

Proef en breng op smaak met zout en peper. (Voeg desgewenst ook wat citroensap toe.)

Schep op een warm bord, besprenkel met chilivlokken en rasp er parmezaan overheen. Niet te zuinig. Kom kom.
volkoren spaghetti met geitenkaas, gegrilde courgettes en basilicum.

Comments are closed.